Kościół według planu Mistrza


Kościół uniwersalny (powszechny).

W Piśmie Świętym odnajdujemy wiele obrazów, którymi posługują się autorzy biblijni, aby ukazać naturę Kościoła. Tak więc jest on Bożym ludem, Ciałem Chrystusa, Jego Oblubienicą, rodziną, owczarnią, winnicą, budowlą, armią i in. Wszystkie te obrazy mówią o tym, że Bóg ma wyraźny obraz Kościoła i dlatego nie jest to obojętne jaki Kościół tworzymy ani dowolne – cokolwiek stworzymy, będzie dobre. Naszym zadaniem jest odkryć ten obraz i wypełnić Bożą wolę – zbudować taki Kościół, jaki Bóg zaplanował dla swojego Syna. Innego Kościoła Bóg po prostu nie chce i zostanie on odrzucony.

Bożym wezwaniem jest, aby chrześcijanie nie upodabniali się do tego świata, ale tworzyli odrębną „kulturę” czy „naród” (zob. 1P 2,9-10), różny od „tego świata” (zob. m.in. J 15,19; 17,15-16; Rz 12,2; 1Kor 2,12; Jk 4,4). Kiedy rodzimy się na nowo wszystko powinno się zmienić, szczególnie sposób, w jaki patrzymy na innych i na siebie. Jedną z podstawowych cech Kościoła jest to, że składa się on z ludzi, którzy są inni i wyróżniają się od pozostałych grup ludzi, ponieważ wyrażają charakter Chrystusa (zob. Dz 4,13).

W ten sposób tworzymy królewskie kapłaństwo i naród święty, na własność przeznaczony dla Boga. Celem kapłaństwa jest przede wszystkim służyć Panu, ale też służyć wszystkim narodom, rasom i kulturom we wstawiennictwie i posłudze. Jeśli nasza tożsamość na pierwszym miejscu powiązana jest z Panem to zadanie kapłana powinno być najważniejszym obowiązkiem, ponad inne ziemskie obowiązki, zawód czy ziemskie powołanie.

Kościół powołany jest do tego, aby był oddzielonym dla Pana „narodem świętym” pośród narodów. Prawdziwa świętość jest jednym z fundamentów Kościoła. Bycie świętym to w zasadzie bycie całym dla Pana. Prawdziwa świętość nie jest formą legalizmu, ale jest efektem miłości do Pana. Prawdziwa Oblubienica, która jest bez skazy nie jest doskonała dlatego, że boi się, że jeśli taka nie będzie to Pan ją zgładzi, ale dlatego, że jest tak zakochana, że chce być doskonała dla Niego, kiedy przyjdzie po nią.

1P 2,9-10
Ale wy jesteście rodem wybranym, królewskim kapłaństwem, narodem świętym, ludem nabytym, abyście rozgłaszali cnoty tego, który was powołał z ciemności do cudownej swojej światłości; wy, którzy niegdyś byliście nie ludem, teraz jesteście ludem Bożym, dla was niegdyś nie było zmiłowania, ale teraz zmiłowania dostąpiliście.


Jana 15,19

Gdybyście byli ze świata, świat by was kochał jako swoją własność. Ale ponieważ nie jesteście ze świata, bo Ja was wybrałem sobie ze świata, dlatego was świat nienawidzi.


Jana 17,15-16
Nie proszę, abyś ich zabrał ze świata, ale byś ich ustrzegł od złego. Oni nie są ze świata, jak i Ja nie jestem ze świataRzymian 12,2 Nie bierzcie więc wzoru z tego świata, lecz przemieniajcie się przez odnawianie umysłu, abyście umieli rozpoznać, jaka jest wola Boża: co jest dobre, co Bogu przyjemne i co doskonałe.


1 Koryntian 2,12
Otóż myśmy nie otrzymali ducha świata, lecz Ducha, który jest z Boga, dla poznania darów Bożych.
Jakuba 4,4 Cudzołożnicy, czy nie wiecie, że przyjaźń ze światem jest nieprzyjaźnią z Bogiem? Jeżeli więc ktoś zamierzałby być przyjacielem świata, staje się nieprzyjacielem Boga.


Dzieje Apostolskie 4,13
A widząc odwagę Piotra i Jana i wiedząc, że to ludzie nieuczeni i prości, dziwili się; poznali ich też, że byli z Jezusem.