Wizja ogólna na długi dystans


Przebudzenie w Polsce, podobne do czasów Pięćdziesiątnicy i okresu wczesnego Kościoła, w którym Duch Święty będzie działał w Kościele w sposób szczególny, poprzez ludzi – chrześcijan – do których Bóg się przyzna jako do swojej własności. Przejawem tego rodzaju działania Ducha Świętego będzie wielka zmiana w życiu chrześcijan, polegająca na tym, że osoba Jezusa będzie pasją ich życia, prowadzącą wierzących do świętości moralnej i wolności do czynienia Bożej woli, przez co Kościół dojdzie do swojej pełni. Ta wewnętrzna przemiana będzie przejawiała się na zewnątrz w postaci darów i mocy Ducha Świętego inspirujących i prowadzących wielu ludzi do nawrócenia i pójściem za Jezusem i Jego Słowem zawartym w Biblii. To przebudzenie będzie oddziaływać na szerokie warstwy społeczne i na wszelkie formy życia społecznego. Biblia nazywa taki okres szczególnej działalności mocy Bożej czasem „zbiorów” lub „żniwami”, podczas których wielu ludzi będzie szukało spotkania z Bogiem i doświadczenia mocy Ducha Świętego w czasie spotkań w modlitwie i uwielbieniu.

Życie w Czasach Ostatecznych.
Wierzymy, że czas, w którym żyjemy jest ostatnim okresem dziejów ludzkości poprzedzającym powtórne przyjście Jezusa, a więc również to, co jest z nim związane: Wielkie Zebranie Dusz (przebudzenie czasów ostatecznych), Wielki Ucisk i różnego rodzaju dramatyczne wydarzenia opisane w księgach proroczych i ewangeliach (zob. link Czasy Ostateczne).

Oznacza to, że Kościół musi się do tego okresu odpowiednio przygotować, głównie poprzez:

  1. Modlitwę i uwielbienie,
  2. Post i jałmużnę,
  3. Pokutę i nawrócenie,
  4. Głoszenie ewangelii
  5. Rozwijanie darów duchowych,
  6. Słuchanie i rozpoznawanie Jego głosu oraz znaków czasu,
  7. Wzrost w dojrzałości,
  8. Modlitwa i różnego rodzaju formy stawania za Izraelem,
  9. Współpraca z Bogiem w budowaniu Jego Królestwa na ziemi – miejsca wspólnej pracy, modlitwy, odpoczynku.

Wiele fragmentów biblijnych pokazuje nam obraz kościoła czasów ostatecznych, a jednym z najwyraźniejszych jest cała Księga Joela.

Joela 2,15-17
Na Syjonie dmijcie w róg, zarządźcie święty post, ogłoście uroczyste zgromadzenie. Zbierzcie lud, zwołajcie świętą społeczność, zgromadźcie starców, zbierzcie dzieci, i ssących piersi! Niech wyjdzie oblubieniec ze swojej komnaty a oblubienica ze swego pokoju! Między przedsionkiem a ołtarzem niechaj płaczą kapłani, słudzy Pańscy! Niech mówią: Przepuść, Panie, ludowi Twojemu i nie daj dziedzictwa swego na pohańbienie, aby poganie nie zapanowali nad nami. Czemuż mówić mają między narodami: Gdzież jest ich Bóg?